ترمیم و تعمیر ترکهای بتن به روش تزریق رزین اپوکسی

بتن جزء مهم ترین مصالح ساختمانی به شمار می رود که با وجود مقاومت و دوام بالا در برابر شرایط مختلف، ممکن است در طول زمان دچار ترک، خوردگی یا آسیب های سطحی شده و به سازه خسارت وارد کند. در چنین شرایطی برای جلوگیری از تخریب های جدی و افزایش دوام و ایمنی سازه، انتخاب یک روش ترمیمی موثر نقش بسیار کلیدی ایفا می کند. ترمیم کننده بتن اپوکسی یکی از راهکارهای کارآمد و موثری است که می توان از آن قبل از اجرای لایه های مقاوم سازی کربن و شیشه در فرایند مقاوم سازی استفاده کرد. از آن جایی که در فرایند ترمیم سطوح بتنی، در لایه های زیرین الیاف کربن و شیشه نیاز به سطح صاف و یکنواخت است، استفاده از ترمیم کننده های بتن اپوکسی می تواند بهترین انتخاب ممکن باشد.

مشاهده محصولات

ترمیم کننده بتن با زرین اپوکسی و اهمیت استفاده از آن

خواص و مزایای استفاده از رزین اپوکسی برای ترمیم بتن

بتن اپوکسی از جنبه های مختلف فنی، اجرایی و عملکردی دارای خواص و مزایای گوناگونی است. در ادامه با مهم ترین این مزایا آشنا می شویم:

• چسبندگی بسیار بالا به سطوح مختلف:بتن اپوکسی اتصال قوی و یکنواختی با بتن قدیمی، فولاد و مصالح معدنی ایجاد می کند و به این طریق از جداشدگی در ناحیه اتصال جلوگیری می شود.
• مقاومت مکانیکی سریع: این نوع بتن در مدت زمان کوتاهی به مقاومت قابل توجهی می رسد و برای پروژه هایی که محدودیت زمان دارند گزینه ای مناسب است.
• نفوذپذیری بسیار پایین: ساختار متراکم بتن اپوکسی مانع نفوذ آب، یون های مخرب و رطوبت به داخل سازه می شود.
• پایداری شیمیایی بالا: در برابر اسیدها، بازها، مواد نفتی و بسیاری از حلال های صنعتی عملکرد پایداری از خود نشان می دهد.
• جمع شدگی ناچیز پس از اجرا: در مقایسه با بتن های سیمانی، تغییر حجم بسیار کمی دارد که این باعث کاهش ترک های ناشی از جمع شدگی می شود.
• عملکرد مناسب در ضخامت های کم: در این نوع بتن، امکان اجرای لایه های نازک بدون افت عملکرد وجود دارد. بنابراین این بتن برای تعمیرات موضعی و صنعتی کاملا کاربرد دارد.
• مقاومت سایشی و ضربه ای بالا: این بتن برای سطوحی که تحت بارگذاری دینامیکی یا تردد مداوم هستند، دوام بالایی فراهم می کند.
• قابلیت استفاده در شرایط محیطی خاص: در محیط هایی که بتن معمولی عملکرد مطلوبی ندارد، بتن اپوکسی کارایی قابل اتکایی ارائه می دهد.

مطالعه بیشتر

روش های ترمیم اپوکسی

موضوع ترمیم بتن اپوکسی زمانی مطرح می شود که یک سازه بتنی دچار آسیب هایی شود که با روش های معمول سیمانی قابل ترمیم نبوده و یا نتیجه مطلوبی نداشته باشد. بتن اپوکسی به دلیل ساختار شیمیایی خاص، رفتار متفاوتی نسبت به بتن معمولی دارد و به همین دلیل، روش های ترمیم آن نیز تخصصی تر هستند. هدف از ترمیم، بازگرداندن خاصیت پیوستگی، یکپارچگی و عملکرد مناسب بتن بدون ایجاد ضعف جدید در سازه است. برای ترمیم بتن اپوکسی، بسته به نوع آسیب، محل خرابی، شدت نقص و شرایط بهره برداری، روش های مختلفی وجود دارد. هر روش شیوه اجرای مشخصی دارد و باید با دقت و اطمینان انتخاب شود. در ادامه انواع روش های مختلف ترمیم بتن اپوکسی و نحوه اجرای هرکدام را بررسی می کنیم.

تزریق اپوکسی در ترک ها

این روش بیشتر برای ترک های عمیق،یکی از رایج ترین روش های ترمیم بتن اپوکسی، تزریق رزین اپوکسی به داخل ترک هاست. باریک و سازه ای استفاده می شود. روش اجرا به این صورت است که، ابتدا سطح بتن تمیز شده و ترک ها از هرگونه گردوغبار، چربی یا رطوبت پاک می شوند. سپس نازل های مخصوص تزریق، در فواصل مشخص روی ترک نصب می شوند و مسیر ترک از سطح آب بندی می گردد. پس از آماده سازی، رزین اپوکسی با فشار کنترل شده به داخل ترک تزریق می شود تا تمام فضای خالی پر شود. بعد از گیرش کامل، نازل ها برداشته شده و سطح بتن پرداخت می گردد. این روش باعث بازیابی پیوستگی داخل بتن می شود.

ترمیم سطحی با ملات اپوکسی

این روش برای آسیب های سطحی مانند پوسته شدن، سایش، لب پریدگی و خوردگی موضعی بتن اپوکسی کاربرد دارد. ملات اپوکسی ترکیبی از رزین اپوکسی و سنگدانه های ریز است. روش اجرا به این صورت است که ابتدا بخش های ضعیف یا تخریب شده بتن با ابزار مکانیکی برداشت می شود تا به لایه سالم برسد. سپس سطح زبر و تمیز شده و در صورت نیاز، پرایمر اپوکسی اعمال می شود. ملات اپوکسی با ضخامت مشخص روی سطح اجرا شده و با ماله یا کاردک شکل داده می شود. پس از سخت شدن، سطح یکنواخت و آماده بهره برداری خواهد بود.

ترمیم حفره ها و شکستگی های عمیق با رزین اپوکسی

برای آسیب هایی که عمق زیادی دارند مانند حفره ها، جداشدگی های وسیع یا خرابی های ناشی از ضربه از ترمیم عمقی با سیستم های اپوکسی استفاده می شود. در این روش، ابتدا ناحیه آسیب دیده تا رسیدن به بتن سالم کاملا تخلیه می شود. سپس سطح آماده سازی شده و در صورت نیاز از قالب موقت برای حفظ شکل استفاده می شود. ترکیب اپوکسی مخصوص ترمیم های حجیم، داخل حفره ریخته یا تزریق می شود. این ماده پس از گیرش، حجم از دست رفته بتن را جبران می کند و پیوستگی مناسبی با بخش های اطراف به وجود می آورد.

دوخت و مهار ترک ها با چسب اپوکسی

این روش برای ترک های فعال یا ترک هایی که احتمال گسترش دارند به کار می رود. در این حالت، فقط پر کردن ترک کافی نیست و نیاز به مهار مکانیکی وجود دارد. در اجرای این روش، شیارهای عمود بر مسیر ترک ایجاد می شود. سپس میله های فلزی یا میلگردهای مخصوص داخل شیارها قرار داده شده و با رزین اپوکسی پر می شوند. این کار باعث انتقال نیرو در دو طرف ترک و جلوگیری از باز شدن مجدد آن می شود. در نهایت، سطح ترمیم شده صاف و هم سطح بتن اطراف می گردد.

روکش گذاری اپوکسی روی بتن آسیب دیده

در شرایطی که سطح بتن اپوکسی دچار تخریب گسترده شده اما بخش سازه ای آن سالم است، روکش گذاری اپوکسی گزینه مناسبی به شمار می رود. برای به اجرا درآوردن این روش ابتدا سطح بتن به طور کامل تمیز و آماده می شود. سپس چند لایه رزین یا ملات اپوکسی با ضخامت کنترل شده روی سطح اعمال می گردد. این روکش علاوه بر ترمیم نواقص موجود، یک لایه محافظ جدید ایجاد می کند و سطح بتن را برای ادامه بهره برداری آماده می سازد.

پر کردن درزها و شکاف ها با مواد اپوکسی

درزها و شکاف های اجرایی یا انبساطی در بتن اپوکسی ممکن است با گذشت زمان آسیب ببینند یا کارایی خود را از دست بدهند. برای تعمیر این قسمت ها معمولا از مواد اپوکسی انعطاف پذیر یا نیمه سخت استفاده می شود تا درز بتواند عملکرد طبیعی خود را حفظ کند. در این روش ابتدا درز به طور کامل تمیز می شود و بقایای قدیمی، گردوغبار و آلودگی ها از داخل آن خارج می گردند. سپس ماده اپوکسی مناسب داخل درز ریخته یا تزریق می شود و سطح آن صاف می گردد. این کار باعث می شود درز دوباره به درستی عمل کند و از نفوذ آب، رطوبت و عوامل آسیب زا به داخل بتن جلوگیری شود.

تقویت موضعی بتن اپوکسی با مواد چسباننده

در برخی موارد، بخش هایی از بتن اپوکسی نیاز به تقویت موضعی دارند، بدون اینکه تخریب شدیدی رخ داده باشد. در این حالت از چسب ها و رزین های اپوکسی برای اتصال لایه های جدید یا تقویت نقاط ضعیف استفاده می شود. شیوه اجرا شامل تمیزکاری سطح، اعمال رزین اپوکسی و اضافه کردن لایه تقویتی یا ملات مناسب است. این کار باعث بهبود عملکرد موضعی بتن و جلوگیری از پیشرفت آسیب می شود.

مواد لازم برای ترمیم اپوکسی با تزریق رزین و چسب اپوکسی

برای اجرای صحیح و اصولی ترمیم بتن اپوکسی، انتخاب و استفاده از مواد مناسب اهمیت بسیار زیادی دارد. هریک از این مواد نقش مشخصی در فرایند ترمیم دارند و حذف یا جایگزینی نادرست آن ها می تواند کیفیت نهایی کار را کاهش دهد. در ادامه با مهم ترین مواد موردنیاز برای ترمیم بتن اپوکسی آشنا می شویم:

• رزین اپوکسی: ماده اصلی در ترمیم بتن اپوکسی رزین اپوکسی است که وظیفه ایجاد پیوستگی، پر کردن فضاهای خالی و بازگرداندن یکپارچگی بتن را برعهده دارد. رزین ها بسته به نوع ترمیم می توانند تزریقی، مایع یا خمیری باشند.
• سخت کننده (هاردنر) اپوکسی: این ماده با رزین واکنش شیمیایی ایجاد می کند و باعث گیرش و سخت شدن سیستم اپوکسی می شود. نسبت اختلاط دقیق رزین و سخت کننده برای عملکرد صحیح ترمیم ضروری است.
• پرایمر اپوکسی: برای آماده سازی سطح و افزایش چسبندگی بین بتن قدیمی و مواد ترمیمی استفاده می شود. پرایمر به نفوذ بهتر رزین در سطح بتن کمک می کند.
• ملات یا خمیر اپوکسی آماده: این نوع ملات در ترمیم های سطحی یا موضعی به کار می رود و برای پر کردن شکستگی ها، لب پریدگی ها و نواحی تخریب شده مناسب است.
• سنگدانه یا فیلر مخصوص اپوکسی: سنگدانه برای تنظیم غلظت، افزایش حجم و بهبود شکل پذیری مواد ترمیمی استفاده می شود. بیشترین کاربرد آن در ترمیم های عمیق است.
• مواد پاک کننده سطح: این مواد شامل حلال ها و شوینده های مخصوص برای حذف گردوغبار، چربی و آلودگی از سطح بتن هستند که معمولا پیش از اجرای بتن استفاده می شوند.
• چسب اپوکسی صنعتی: این چسب در برخی ترمیم ها برای اتصال قطعات بتنی، مهار ترک ها یا تثبیت میلگردها مورد استفاده قرار می گیرد.

اقدامات احتیاطی در هنگام مصرف مواد ترمیم کننده اپوکسی

در هنگام استفاده از مواد موردنیاز برای ترمیم بتن اپوکسی، رعایت اقدامات احتیاطی بسیار ضروری است. زیرا این مواد ماهیت شیمیایی فعالی دارند و در صورت مصرف نادرست می توانند برای سلامت افراد و کیفیت اجرا مشکل ساز شوند. مهم ترین اقدامات احتیاطی که باید از آن ها مطلع باشید، به شرح زیر هستند:

1. همواره از دستکش مقاوم شیمیایی، عینک ایمنی، ماسک فیلتردار و لباس کار مناسب استفاده کنید تا از تماس مستقیم مواد با پوست و دستگاه تنفسی جلوگیری شود.
2. محیط اجرای رزین های اپوکسی باید دارای جریان هوای کافی باشد. این موضوع به خصوص در فضاهای بسته اهمیتی دوچندان پیدا می کند. اینگونه می توان از تجمع بخارات مضر پیشگیری کرد.
3. رزین و سخت کننده باید دقیقا مطابق دستورالعمل سازنده ترکیب شوند. اختلاط نادرست می تواند موجب عدم گیرش صحیح یا کاهش عملکرد ترمیم شود.
4. در صورت تماس اتفاقی با مواد ترمیم کننده، محل تماس باید فورا با آب فراوان شسته و در صورت بروز حساسیت به مراکز درمانی مراجعه شود.
5. اجرای مواد اپوکسی نباید در دما یا رطوبت خارج از محدوده مجاز انجام شود. زیرا این اتفاق بر واکنش شیمیایی و کیفیت ترمیم تاثیر منفی می گذارد.
6. برخی مواد اپوکسی قابل اشتعال هستند و باید از جرقه، آتش و حرارت مستقیم دور باشند.
7. مواد اپوکسی باید در ظروف اصلی، دربسته و دور از دسترس کودکان و نور مستقیم خورشید نگهداری شوند.
8. ترکیب مواد ناهمگون می تواند باعث واکنش های ناخواسته و افت کیفیت ترمیم شود.

  رعایت این نکات باعث افزایش ایمنی در فرایند ترمیم بتن اپوکسی می شود.

جمع بندی

ترمیم بتن اپوکسی راهکاری تخصصی برای رفع آسیب ها در سازه هایی است که با بتن اپوکسی اجرا شده اند و به دلیل ساختار شیمیایی خاص این نوع بتن، نیازمند روش ها و مواد کاملا سازگار هستند. این فرایند شامل مجموعه ای از تکنیک ها و روش های هدفمند برای پر کردن ترک ها، بازسازی نواحی تخریب شده، اصلاح درزهای اجرایی و حفظ پیوستگی بین بخش های سالم و آسیب دیده بتن است. انتخاب روش ترمیم به نوع خرابی، عمق آسیب و شرایط بهره برداری سازه بستگی دارد و اجرای صحیح آن مستلزم استفاده از رزین ها، ملات ها و ترکیبات اپوکسی مناسب می باشد. همچنین رعایت اصول ایمنی و شرایط اجرایی استاندارد نقش مهمی در کیفیت نهایی ترمیم دارد. ترمیم اصولی بتن اپوکسی امکان بازیابی عملکرد سازه و افزایش دوام آن را بدون ایجاد ناهماهنگی ساختاری فراهم می کند.